ایمنی کرونری ترکیبی (ترکیب ایمنی ذاتی و واکسن)


مقاومت در برابر SARS-CoV-2 یک مشکل عمده در جامعه جهانی است. بنابراین ، تعیین کیفیت و مدت زمان امنیت آن یک موضوع کلیدی است. با این حال ، سیستم ایمنی سازگار پیچیده است و این عوامل ممکن است بین ایمنی ذاتی (به دلیل عفونت) و ایمنی ایجاد شده توسط واکسن متفاوت باشد. پس از واکسیناسیون ، چه نوع مصونیتی در افراد دارای ایمنی طبیعی ایجاد می شود؟ ما این موضوع را در مجله پزشکی Apple بررسی خواهیم کرد.

ساختار سیستم ایمنی بدن

مصونیت ترکیبی به دلیل یافته های قابل توجهی که افراد با سابقه عفونت SARS-CoV-2 در برابر واکسن های کووید -19 ایجاد می کنند از اهمیت ویژه ای برخوردار است. حافظه ایمونولوژیک منبع ایمنی محافظتی است. ایمنی ذاتی و ایمنی واکسن SARS-CoV-2 دو راه مختلف حفاظت هستند. یک سیستم ایمنی سازگار از سه جزء اصلی تشکیل شده است:

  • سلولهای B (منبع آنتی بادی ها)
  • سلولهای T + CD4
  • سلولهای T + CD8

در مورد ایمنی ذاتی ، حافظه ایمونولوژیک برای ویروس SARS-CoV-2 بیش از 8 ماه برای سلولهای CD4 + T ، سلولهای CD8 + T ، سلولهای حافظه B و آنتی بادیها با کاهش نسبتاً کمی که به نظر می رسد سرعت در یک ثبات تثبیت می شود ، مشاهده شد. سال ..

ایمنی طبیعی در برابر انواع حفره ها

سطوح ایمنی می تواند متغیر باشد و مطالعات بزرگ نشان داده است که ایمنی ذاتی علائم کووید -19 بین 93 تا 100 درصد برای بیش از 7 تا 8 ماه است ، از جمله در مناطقی که SARS مشکل ساز است. -CoV-2 به اندازه آلفا گسترده بود. ایمنی ذاتی در برابر سویه های ویروسی با تغییراتی که تشخیص آنتی بادی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد [برای مثال، بتا (B.1.351)، گاما (P.1)، یوتا (B.1.526) و دلتا (B.1.617)] این کمتر آشکار است و شواهدی از عفونت های مکرر با این گونه ها وجود دارد. فعالیت آنتی بادی خنثی کننده به دلیل ایمنی ذاتی و ایمنی ناشی از واکسن در برابر اکثر گونه های مورد علاقه (VOCs) کاهش می یابد. این واقعیت که اکثر VOC ها دارای جهش هایی هستند که باعث فرار نسبی آنتی بادی می شود ، شواهدی از فشار انتخابی برای فرار از ایمنی ذاتی است.

اثر واکسن در جهش های مختلف ویروس

ارتباط بیولوژیکی کاهش اثر آنتی بادی های خنثی کننده علیه سویه های ویروس از آزمایشات بالینی واکسن و مطالعات مشاهده ای مشهود است. در موارد علامتی ، astrazenka برای گونه های بتا از 75 to به 11 reduced کاهش یافت. در مقابل ، اثر Pfizer-bionatec در موارد با علائم نوع بتا از 95 to به 75 decreased کاهش یافته و حفاظت در برابر بیماری های جدی در 97 remained باقی مانده است. گزارش ها نشان می دهد که هر دو واکسن بیشترین اثر خود را در برابر گونه های دلتا حفظ کرده اند.

امنیت ویژه

چه اتفاقی می افتد هنگامی که افراد قبل از آلوده شدن واکسینه می شوند: مشاهدات در چندین مطالعه یک هم افزایی چشمگیر را نشان می دهد – ایمنی ترکیبی قوی که ناشی از ترکیبی از ایمنی ذاتی و ایمنی ناشی از واکسن است. وقتی ایمنی ذاتی SARS-CoV-2 با ایمنی ناشی از واکسن ترکیب شود ، پاسخ ایمنی بیشتری از آنچه انتظار می رود رخ می دهد. [مترجم : اگر به یاد داشته باشیم پژوهش اسرائیل در این مورد نشان داد که این ترکیب ایمنی آنچنان قوی است که هیچ واکسنی همتای آن وجود ندارد.] به نظر می رسد هر دو جزء ، سلول B و سلول T در ایمنی هیبرید وجود دارند.

ایمنی ترکیبی

آنتی بادی خنثی کننده

یک سوال مهم در مورد ایمنی ناشی از آنتی بادی نسبت به گونه های مورد علاقه این بود که آیا کاهش آنتی بادی های خنثی کننده آنتی ژن به طور ذاتی در گونه های مورد نظر کم است. آیا اساساً و در واقع تشخیص سلول های B برای پروتئین های جهش یافته گونه های ویروسی دشوار است؟ پاسخ منفی است.

مطالعات بر روی عفونت طبیعی با گونه های بتا نشان داده است که پاسخ آنتی بادی خنثی کننده به این گونه و سویه جد قوی است. علاوه بر این ، آنتی بادی های ضد خنثی کننده بتا پس از واکسیناسیون افراد پیش آلوده با گونه های غیر بتا ، حدود 100 برابر عفونت به تنهایی و 25 برابر بیشتر از آنتی بادی پس از واکسیناسیون بود ، اگرچه نه واکسن و نه عفونت طبیعی وجود نداشت. بتا-. نکته. شامل نمی شود. این میزان افزایش خنثی سازی ابتدا توسط Stamatatos و همکاران گزارش شد. و سپس با چندین مطالعه تأیید شد. به طور کلی ، اثربخشی و میزان پاسخ آنتی بادی پس از واکسیناسیون افرادی که قبلاً آلوده به SARS-CoV-2 بودند ، غیرقابل پیش بینی و غیرمنتظره بود. * چرا این محدوده خنثی سازی رخ می دهد؟

تاثیر سلولها بر ایمنی بدن

سلولهای حافظه B علت اصلی هستند. آنها دو عملکرد اساسی دارند: یکی تولید آنتی بادی های یکسان در صورت آلوده شدن مجدد با همان ویروس ، و دیگری رمزگذاری کتابخانه ای از جهش های آنتی بادی که مخزنی از سویه های ایمونولوژیکی است. به نظر می رسد این سلول های حافظه B ، که در پاسخ به یک عفونت عمده ایجاد می شوند ، برآورد پیشگیرانه ای از سیستم ایمنی بدن است که گونه های ویروسی در آینده ظاهر می شوند.

این استراتژی تکاملی درخشان ایمنی نسبت به SARS-CoV-2 به وضوح نشان داده شده است: بخش قابل توجهی از سلول های B حافظه آنتی بادی هایی را که قادر به اتصال یا خنثی کردن گونه های مداخله گر هستند ، رمزگذاری می کنند و کیفیت این سلول های حافظه B با گذشت زمان افزایش می یابد.

بنابراین ، افزایش آنتی بادی های خنثی کننده پس از واکسیناسیون در افراد آلوده به SARS-CoV-2 قبل از واکسیناسیون ، نشان دهنده القای سلول های B با کیفیت بالا است که پس از عفونت اصلی ایجاد شده اند.

ایمنی ترکیبی

عملکرد سلولهای ایمنی B و T

سلولهای T برای تولید سلولهای مختلف حافظه B در پاسخ به عفونت مورد نیاز است. توسعه سلول های B در پاسخ به عفونت یا واکسیناسیون با ساختارهای ریزآناتومی ایمونولوژیکی موسوم به مراکز پیش ساز وابسته به سلول T تقویت می شود که توسط سلول های کمکی فولیکولار CD4 + T (TFH) آموزش دیده اند. بنابراین ، سلول های T و سلول های B با هم آنتی بادی گسترده ای علیه سویه های ویروس تولید می کنند. علاوه بر این ، به نظر می رسد سلول های T در مرحله القاء مهم هستند.

سلولهای حافظه B به طور فعال آنتی بادی تولید نمی کنند. آنها سلولهای منقرض شده ای هستند که آنتی بادی ها را تنها در هنگام عفونت یا پس از واکسیناسیون سنتز می کنند. سلولهای حافظه B در مقایسه با عفونت طبیعی یا واکسیناسیون ، ایمنی هیبرید را 5 تا 10 برابر افزایش می دهند.

به نظر می رسد سلول های T4 و TFH مخصوص ویروس محرک های کلیدی برای جذب و تکثیر این سلول های B SARS-CoV-2 هستند و تیترهای آنتی بادی قابل توجهی مشاهده شده است. آنتی بادی ها به وضوح در محافظت در برابر عفونت مجدد SARS-CoV-2 نقش دارند ، اما شواهد همچنین نقش سلول های T را نشان می دهد.

پاسخ سلولهای T به SARS-CoV-2 در عفونت طبیعی نسبتاً گسترده است و اکثر اپیتوپهای سلول T در گونه های در معرض خطر جهش ندارند ، این نشان می دهد که احتمالاً سهم سلولهای T در ایمنی محافظتی حفظ می شود. اکثر واکسن های مورد استفاده علیه کووید -19 حاوی یک آنتی ژن واحد هستند ، در حالی که در SARS-CoV-2 25 پروتئین ویروسی مختلف وجود دارد. بنابراین ، محدوده اپیتوپی پاسخ سلول های CD4 + T و CD8 + T در واکسن های فعلی Covid-19 محدودتر از عفونت های معمولی است ، در حالی که ایمنی ترکیبی شامل سلول های T و پیک سلول های T است.

تاثیر واکسن بر ایمنی ترکیبی

جالب است ،

  • واکسن های mRNA Pfizer-Bionetek و Moderna می توانند با یک دوز واکسن پاسخ سلول های سنبله ای CD4 + T را در افراد پیش آلوده افزایش دهند. تفاوت در پاسخ سلول های T پس از دو دوز واکسن در این افراد بسیار متغیر است. آیا روشهای واکسیناسیون طبیعی / واکسیناسیون راهی قابل تکرار برای افزایش ایمنی است؟
  • Shingrix در پیشگیری از بیماری زونا در افرادی که قبلاً به ویروس واریسلا زوستر آلوده شده اند بسیار م effectiveثر است (97٪ اثربخشی) و واکنش های بسیار بیشتری نسبت به عفونت طبیعی به تنهایی دارد.

آخرین کلمه

این مبنا همچنین در مورد ترکیب بسترهای واکسیناسیون اعمال می شود. مدتهاست مشاهده شده است که ترکیب دو نوع مختلف واکسن در یک رژیم دو دوز ناهمگن می تواند پاسخهای ایمنی را به طور قابل توجهی قوی تر از یک پلت فرم واحد ایجاد کند. این می تواند با ترکیب واکسن های کووید -19 مانند mRNA و واکسن های ناقل آدنوویروس رخ دهد. یافته های اخیر در زمینه ایمونولوژی SARS-CoV-2 شگفتی هایی است که می تواند به طور بالقوه برای ایجاد ایمنی بهتر در برابر Covid-19 و سایر بیماری ها مورد استفاده قرار گیرد.

تیم علمی کرونا

احسان پاکروان

محسن نعیم

منبع:

دیدگاهتان را بنویسید