چگونه دانشمندان مدنی در حال نقشه برداری از داغ ترین نقاط شهر نیویورک هستند


آب و هوای معتدل مطابق با استانداردهای تابستانی شهر نیویورک – آسمان آفتابی و پیش بینی آب و هوا در دهه 80. خیابان های سایه دار پارک ساکورا در منطقه صبحگاهی ارتفاعات منهتن باد و سرد است. اما در همان بلوک ، خورشید نیمه شب در قسمت باز Riverside Drive فرود آمد و گرما را در آسفالت پخش کرد.

در پایان جولای تابستان امسال ، متخصص سنجش از دور ناسا ، دکتر. کریستین برنان را به پارک آوردند و در آنجا با دوجین نیویورکی آشنا شد که داوطلب شده بودند با ماشین به بوم در منهتن و برانکس بروند. همانطور که آنها رفتند.

برنان هنگام کشیدن میز ثبت نام به زیر سایه ها گفت: “ما در حال حاضر یک جزیره گرمایی شهری را تجربه می کنیم.”

این روز نقشه برداری دما بخشی از تلاش های ملی اداره ملی اقیانوس و جوی در سراسر کشور برای درک بهتر جزایر گرمایی شهری بود: مناطق پوشیده از ساختمانهای متراکم ، بتن زیاد و پوشش درختان کوچک زندگی را در تابستان گرمتر می کند. محققان گروه حمایتی واحد برانکس جنوبی و موسسه زمین دانشگاه کلمبیا شعبه های برانکس و منهتن این پروژه را هماهنگ کردند.

“دمایی که ما واقعاً می دانیم مانند 70 درجه یا 80 درجه یا شاید 90 درجه است ، ما فکر می کنیم چند درجه بالاتر بود.”

زنی با تیشرت نارنجی با گروهی از افراد در محیط پارک صحبت می کند.

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 ژوئیه 2021 با داوطلبان نقشه برداری حرارت در منطقه سبز ماریا سولا صحبت می کند.

فلش

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 ژوئیه 2021 با داوطلبان نقشه برداری حرارت در منطقه سبز ماریا سولا صحبت می کند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

جزایر گرمایی شهری با افزایش دما در سراسر جهان و آمدن ساکنان جدید به شهرها حتی خطرناک تر خواهند شد. یک مطالعه جهانی شامل 13000 منطقه شهری در این ماه نشان داد که مواجهه ساکنان شهرها با گرما و رطوبت تهدید کننده زندگی از دهه 1980 سه برابر شده است. این تغییر تا حدی به دلیل افزایش جمعیت شهری بود که افراد بیشتری را در معرض خطر افزایش دما قرار داد. و گروه تغییرات آب و هوایی شهر نیویورک پیش بینی می کند که تا سال 2050 این شهر دو برابر 90 درجه فارنهایت در مقایسه با سال 2020 تجربه خواهد کرد.

در تابستان امسال حدود 650 نفر به اورژانس شهر نیویورک اعزام شدند که بیشتر از میانگین تلفات چهار تابستان قبل است. و بر اساس گزارش سال 2017 تهیه شده توسط دفتر شهردار بیل دو بلاسیو ، گرمای شدید بیش از هر نوع آب و هوای شدید دیگر نیویورکی ها را می کشد. اما برخی مناطق بیشتر از سایر مناطق تحت تأثیر قرار می گیرند.

مطالعات نشان می دهد که مناطقی با محله های فقیرنشین و ساکنان رنگ بیشتر در تابستان دمای بیشتری را تجربه می کنند. باربر می گوید دلیل آن این است که این مکان ها متراکم ساخته شده اند ، تعداد زیادی تار و برخی درختان سایه دار.

او گفت: “ما بسیاری از ساختارها و زیرساخت های مورد نیاز برای نوع حرارت بافر را نادیده گرفته ایم.”

این تفاوت ها می تواند برای افرادی که در معرض گرمای شدید قرار دارند ، مانند کودکان و افراد مسن و کسانی که در بیرون کار می کنند ، خطرناک باشد. یک گزارش شهری نشان می دهد که به طور متوسط ​​سالانه 10 نیویورکی بین سالهای 2010 تا 2019 به دلیل استرس گرمایی کشته می شوند. سیاهپوستان نیویورکی دو برابر همسایگان سفیدپوست خود کشته شدند.

م Instituteسسه Prithvi سازمان دهنده و پژوهشگر فوق دکتری Dr. لیو یون می گوید: “افرادی که بیشتر در معرض گرما قرار دارند ، کمتر به مراقبت های بهداشتی دسترسی خواهند داشت.” “این تصادفی نیست.”

ردیابی دما

نقشه کشی های دما به صورت جفت کار می کردند و مسیرهای از پیش برنامه ریزی شده ای را در سطح شهر با سنسورهای پلاستیکی سفید رنگ که از شیشه های سرنشینان اتومبیل خود آویزان شده بود ، طی می کردند. سنسورها در هر ثانیه منفجر می شوند و تفاوت دما و رطوبت را به صورت بلوک به بلوک ثبت می کنند.

برخی از داوطلبان در مورد پروژه از طریق گروه های مدافع آب و هوا شنیده اند. بقیه توسط اعضای خانواده در آغوش گرفته شدند. حداقل دو راننده سابق کابین بودند که از دانش عمیق خود در مورد راهها به روشهای جدید استفاده کردند. همه آنها یک تجربه واقعی از تابستان وحشیانه شهر نیویورک را تجربه کردند.

فاتو دیوپ ، یکی از داوطلبان ، درباره گرما گفت: “من اهل آفریقا هستم ، بنابراین انتظار آن را داشتم.” “اما خیلی گرم بود ، من می گفتم:” این چیست؟ “

لیز مکمیلان ، خلبان دیگر ، که در پیچ و خم مسیر از پیش تعیین شده حرکت می کرد ، افزود: “گاهی اوقات اینجا در هارلم ، هوا ثابت است.” “شما حرارت زیادی از بتن بیرون می آورید. تمام گرما از زمین خارج می شود. تمام گرما از ساختمان ها خارج می شود. ”

دو مرد روی صندلی راننده و سرنشین ماشین نشسته اند و نقشه را نگاه می کنند.

کالوین باربر (چپ) و آلخاندرو موندو قبل از حرکت به مسیر نقشه برداری حرارتی ، مسیرها را مرور می کنند.

فلش

کالوین باربر (چپ) و آلخاندرو موندو قبل از حرکت به مسیر نقشه برداری حرارتی ، مسیرها را مرور می کنند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

سازمان دهندگان پروژه می گویند که یافته ها را تجزیه و تحلیل کرده و نقشه ها را به صورت آنلاین ارسال می کنند. دانشمندانی مانند برانئون آنها را با داده های دیگر تطبیق می دهند تا بهتر بفهمند که چگونه زیرساخت بر تجربه شما از گرما تأثیر می گذارد.

واحد برانکس جنوبی و گروه های دیگر از نقشه ها برای کاهش حرارت پروژه های زیربنایی مانند پارک ها ، آب نما و مراکز خنک کننده استفاده می کنند-به ویژه مناطق مورد غفلت که ساکنین عمدتا رنگی در آنها زندگی می کنند.

باربر گفت: “اگر از برخی از این داده ها استفاده کنیم ، می توانیم این ایده را گسترش دهیم که می توانیم از چیزهایی مانند ساحل نیز لذت ببریم.” “ما همچنین می توانیم از چیزهایی مانند فضای سبز لذت ببریم. بنابراین اگر این می تواند راهی برای پیشروی با ایده حقوق صاحبان سهام باشد ، پس اینطور هم باشد. ”



Source link

دیدگاهتان را بنویسید