مروری سریع بر رژیم کتوژنیک

رژیم کتوژنیک که در عامیانه به عنوان رژیم کتو نیز شناخته می شود، یک رژیم غذایی محبوب است که دارای چربی بالا، پروتئین کافی و کربوهیدرات کم است. این رژیم به عنوان رژیم کم کربوهیدرات با چربی زیاد (LCHF) و رژیم کم کربوهیدرات نیز شناخته می شود.

این در درجه اول برای درمان صرع طراحی شده است که به داروهای این بیماری پاسخ نمی دهد.

این رژیم در ابتدا در سال 1921 توسط Dr. راسل وایلدر در کلینیک مایو. دکتر. وایلدر کشف کرد که روزه به کاهش فراوانی علائم در بیماران صرعی کمک می کند. در زمان نگارش این مقاله، گزینه های کمی دیگر برای درمان صرع وجود داشت.

رژیم کتوژنیک به طور گسترده ای در درمان صرع در کودکان و بزرگسالان در چند دهه آینده مورد استفاده قرار گرفت. در چندین مطالعه صرع، حدود 50٪ از بیماران گفتند که تشنج آنها حداقل 50٪ کاهش یافته است.

با این حال، معرفی داروهای ضد تشنج در دهه 1940 و بعداً رژیم کتوژنیک را به یک داروی «جایگزین» تنزل داد. اکثر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و بیماران استفاده از قرص ها را بسیار آسان تر از رعایت رژیم غذایی سخت کتوژنیک دریافتند. بعدها توسط اکثر متخصصان در درمان صرع نادیده گرفته شد.

در سال 1993، جیم آبراهامز، تهیه کننده هالیوودی، علاقه دوباره به رژیم کتوژنیک را برانگیخت. ابراهیم پسر دو ساله اش چارلی را برای درمان صرع به بیمارستان جانز هاپکینز برد. چارلی کنترل سریع تشنج را طی چند روز پس از رژیم کتوژنیک تجربه کرد.

جیم آبراهامز در سال 1994 بنیاد چارلی را تأسیس کرد که به احیای تلاش‌های تحقیقاتی کمک کرد. ساخت فیلم تلویزیونی “اولین آسیب نرسان” با نقش اصلی مریل استریپ نیز به ترویج رژیم کتوژنیک کمک زیادی کرد.

وعده های غذایی به گونه ای طراحی شده اند که به بدن مقدار مناسبی از پروتئین مورد نیاز برای رشد و بازسازی را بدهد. محاسبه کالری سوزانده شده برای ارائه مقادیر کافی برای حمل و حفظ وزن صحیح مورد نیاز برای قد و وزن کودک انجام شده است.

مفاهیم اساسی رژیم کتوژنیک

رژیم کتوژنیک کلاسیک دارای نسبت “چربی” به “ترکیبی از پروتئین و کربوهیدرات” 4: 1 است.

توزیع کلی کالری روزانه رژیم کتوژنیک به شرح زیر است:

  • 60-80 درصد کالری از چربی است

  • 20-25 درصد از پروتئین ها

  • 5-10 درصد از کربوهیدرات ها

نسبت غذاها در یک رژیم کتوژنیک طوری فرموله شده است که بدن بتواند کتوز را القا کند و حفظ کند.

با این حال، چشم انداز کتوژنیک هم در کاربرد و هم در اجرای آن به طور قابل توجهی گسترش یافته است. در حالی که امروزه رژیم کتوژنیک کلاسیک هنوز به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد، اکنون اساس توسعه چندین پروتکل کتوژنیک جایگزین را تشکیل می دهد.

رژیم های کتوژنیک معمولاً مصرف حدود 20 تا 50 گرم کربوهیدرات در روز را تشویق می کنند. مصرف پروتئین در حد متوسط ​​است و عمدتاً به عواملی مانند جنسیت، قد و سطح فعالیت فرد بستگی دارد. در اصل، کل کالری رژیم عمدتاً بر اساس میزان چربی مصرف شده متعادل می شود.

نسبت چربی به پروتئین در رژیم کتوژنیک

افزایش مصرف چربی سالم در قلب رژیم کتوژنیک قرار دارد. همچنین هدف این است که وضعیت کتوز را همیشه حفظ کنید تا بدن شما بتواند از چربی بیشتری برای سوخت استفاده کند.

بدن چربی و پروتئین را متفاوت هضم می کند. بدون شک چربی بهترین منبع انرژی بدن است و در حالت کتوز، بدن می تواند از چربی بدن و چربی رژیم غذایی به همان اندازه به خوبی استفاده کند.

به طور کلی، چربی ها تأثیر بسیار محدودی بر سطح قند خون و تولید انسولین در بدن شما دارند. با این حال، وقتی پروتئین به مقدار زیاد بیش از آنچه بدن شما نیاز دارد مصرف شود، بر هر دو این سطوح تأثیر می گذارد.

حدود 56 درصد از پروتئین اضافی مصرف شده به قند تبدیل می شود. این باعث می شود که حالت کتوز سوزش از راه دور با واکنش بدن به گلوکز تشکیل شده از تجزیه پروتئین مختل شود.

بسته به نوع و منبع چربی های مصرف شده، رژیم غذایی پرچرب می تواند بسیار سالم تر باشد. کاهش مصرف کربوهیدرات و افزایش مصرف چربی‌های اشباع‌شده بیشتر که عمدتاً از اسیدهای چرب با زنجیره متوسط ​​تشکیل شده‌اند، نمایه چربی بدن شما را تا حد زیادی بهبود می‌بخشد.

رژیم کتوژنیک سطح کلسترول HDL (خوب) را افزایش می دهد و همزمان سطح تری گلیسیرید را کاهش می دهد. این دو عامل نشانگرهای اصلی بیماری قلبی هستند.

نسبت کمتر از 2.0 در نسبت تری گلیسیرید به HDL به این معنی است که شما خوب هستید. با این حال، هر چه این نسبت به 1.0 یا کمتر نزدیکتر باشد، قلب شما سالم تر خواهد بود.

این نوع چربی با افزایش محافظت در برابر حملات قلبی و سایر مشکلات قلبی عروقی مرتبط است.

خوردن پروتئین بدون چربی بیشتر بدون مقادیر کافی چربی در رژیم غذایی می تواند منجر به “گرسنگی خرگوش” شود. گرسنگی خرگوش وضعیتی است که در آن مقدار چربی کافی وجود ندارد. این وضعیت با رژیم های غذایی که عمدتاً از پروتئین های بدون چربی تشکیل شده اند، رخ می دهد.

یکی از علائم اصلی گرسنگی خرگوش اسهال است. اسهال اغلب می تواند شدید شود و منجر به مرگ شود. این اغلب در 3 روز اول تا یک هفته رژیم پروتئین بدون چربی خالص رخ می دهد. عدم مصرف مقادیر کافی چربی در روزهای بعد می تواند اسهال را بدتر کند و منجر به کم آبی بدن و مرگ احتمالی شود.