زباله مغز را سخت می کند


فرادید نوشت: ما می دانیم که سن مغز با عصر زمان یکی نیست، مثلاً گروهی به نام SuperAgers هستند که عملکردهای شناختی آنها مانند دهه هشتاد بالای یک ده ساله است. سالها از سن اولشان کوچکتر است همچنین ممکن است متفاوت به نظر برسد و مغز شما از سن مذهبی شما بزرگتر باشد بدیهی است که دومی چیز خوبی نیست شما!

اگرچه هیچ آزمایشی برای تعیین سن مغز در خانه وجود ندارد، اما می توان گفت که یک مغز جوان و سالم در اوج عملکرد شناختی خود قرار دارد. و در بسیاری از موارد، فعالیت بیشتر مغز با حافظه قوی تر همراه است. با افزایش سن، به خاطر سپردن نام ها، چهره ها، رویدادها، چیزهایی که می خوانیم یا می خوریم سخت تر می شود.

در مغزهای جوان، فرآیندی به نام تمایز عصبی کارآمد و مؤثر است. در این فرآیند، عملکرد برخی از سلول های مغز به یاد آوردن چهره ها است. با افزایش سن، روند تمایز کند می شود، بنابراین سلول ها فردیت خود را از دست می دهند و مانند گذشته عمل نمی کنند. به جای تمرکز روی صورت، سعی کنید انواع دیگر اطلاعات را به خاطر بسپارید. تنوع عصبی در سنین فوق العاده شبیه به تنوع عصبی در یک فرد 25 ساله است. به همین دلیل است که عملکرد حافظه یک سوپر سن مشابه عملکرد حافظه یک جوان 25 ساله است.

رازهای دیگر فوق سالمندان و همه کسانی که مغزشان کوچکتر از سن تقویمی است چیست؟ مطالعه ای که در سال 2021 انجام شد پاسخ های شگفت انگیزی را برای این سوال نشان داده است. این مطالعه بر روی 330 سالمند بالای 18 ماه انجام شد. محققان هیچ از دست دادن حافظه یا کاهش شناختی را در هیچ بخشی از مغز مشاهده نکردند. یک سال و نیم زمان زیادی نیست، اما وقتی یک نفر به 100 رسید، 2 سال برای سلامت مغز یک فرد 75 ساله معادل 25 سال است.

به عنوان مثال، خطر ابتلا به آلزایمر در یک فرد 100 ساله هر دو سال 60 درصد افزایش می یابد. این در حالی است که ۲۵ سال طول می کشد تا بیماری آلزایمر در یک فرد ۷۵ ساله با این سرعت افزایش یابد. یعنی 25 سال ریسک به 2 سال بعد از 100 سال فشرده می شود.

پس رازی که برخی افراد بالای 100 سال به شدت به خاطر دارند چیست؟ ممکن است وسوسه شوید که به نقش “ژن” در تفکر خود اشاره کنید. اگرچه ژن ها نقش دارند، اما 16.8 درصد از افراد شرکت کننده در این مطالعه ژن هایی داشتند که خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می داد، اما به بیماری آلزایمر مبتلا نشدند. قطعه کلیدی این پازل ماهیت زندگی است!

یکی از مهمترین چیزها این است که در طول زندگی چیز جدیدی یاد بگیرند. اگر به خاطر داشته باشید، حافظه شما به ارتباطات بین سلول های مغز شما بستگی دارد. مغز خود را به عنوان یک حساب بانکی در نظر بگیرید. هرچه بیشتر سپرده گذاری کنیم، ارزش دارایی های ما کمتر مورد برداشت قرار می گیرد.

ما با یادگیری مهارت های جدید و انجام دادن برنامه ریزی (ایجاد روابط جدید) داریم. با افزایش سن، برخی از اتصالات سلول های خود را از دست می دهیم، اما هنوز ارتباطات زیادی داریم. یک ضرب المثل اسپانیایی وجود دارد که می گوید “هر روز چیز جدیدی یاد بگیرید”. این توصیه ساده اولین و بهترین قانون برای حفظ سلامت مغز است.

مهمترین چیزی که می تواند کمک کند یادگیری اطلاعات جدید یا مهارت جدیدی است که مغز را فعال نگه می دارد. بنابراین، اگر در حین خواندن این مقاله چیز جدیدی یاد گرفتید، باید بدانید که برای سلامت مغز شما بسیار مهم است.

نمی توان همه را در دستگاه تصویربرداری مغز قرار داد و از مغز آنها عکس گرفت تا سن دقیق مغز آنها را مشخص کرد، اما چیزهایی وجود دارد که می تواند درباره سن آنها به شما بگوید: مغز شما. این سوالات را از خود بپرسید:

1. فعالیت های سازمانی – چقدر روزهایم را مدیریت می کنم؟

2. تعادل و هماهنگی – چگونه حرکت کنم و تعادل خود را حفظ کنم؟

3. توانایی یادگیری و به خاطر سپردن – چگونه اطلاعات مهم را به خاطر بسپارم؟

4. حرکت – با چه سرعتی می توانم راه بروم؟

5. هویت – چند سال دارم؟

البته هیچ یک از این سوالات نمی تواند جای اسکن مغزی و ارزیابی روانشناختی کاملی که توسط یک متخصص مغز و اعصاب انجام می شود را بگیرد؟ با این حال، این طبقه بندی های اساسی می تواند به ما در درک سن مغز کمک کند. یادآوری این نکته مهم است که تصویربرداری مغز نمی تواند سن او را بدون مشکل و بحث تعیین کند.

به عنوان مثال، مهم است که کدام قسمت از مغز، نشانگرهای زیستی مانند ماده سفید یا ماده خاکستری، کاهش آهن و حجم را بررسی کنیم یا روی آن تمرکز کنیم. مراقب کلینیک هایی باشید که سن مغز شما را برای مبالغ هنگفت تعیین می کنند، زیرا این نوع تجهیزات در آزمایشات موسسات تحقیقاتی بزرگ استفاده می شود.

فناوری تصویربرداری مغز در حال حاضر در آزمایشگاه های تحقیقاتی بزرگ برای تعیین سلامت، بیماری و بیماری استفاده می شود.

در ادامه نکات کلیدی دیگری را که می توانیم در مورد سن مغز خود بدانیم معرفی خواهیم کرد. به یاد داشته باشید که ترکیبی از این عوامل، نه تنها یکی، می تواند سن مغز را تعیین کند.

کثیفی مغز و پیری مغز

اکنون که می دانید مغز شما بزرگتر از سن تقویمی شماست، ممکن است تعجب کنید که چگونه این امکان وجود دارد. یکی از مواردی که باعث پیری مغز و تسریع در پیری مغز می شود، تجمع مواد سمی و مواد زائد در مغز است. غرایز محصولات جانبی هستند که توسط فعالیت مغز تولید می شوند.

به یاد بیاورید که چگونه گفتیم هر یک از سلول های مغز مانند یک شهر است. همانطور که شهر کثیف می شود، مغز شما در فعالیت های جهان کثیف می شود. بقایای واکنش های شیمیایی، سموم محیطی، سلول های قدیمی و آسیب دیده و پروتئین هایی که دیگر به آنها نیاز نداریم مغز را پر می کند.

مغز سه پوندی شما می تواند سالانه پنج پوند زباله تولید کند. این ضایعات در مغز بازیافت یا شسته می شوند، اما اگر این فرآیندها اشتباه انجام شود، زباله ها در مغز ما جمع می شوند و به مغز ما آسیب می رسانند.

زباله هایی که در مغز جمع می شوند، در توانایی مغز برای برقراری ارتباط با دیگران اختلال ایجاد می کنند و باعث کوچک شدن و مرگ سلول ها می شوند. انواع مختلفی از بقایای مغزی وجود دارد، اما دو نوع رایج از باقی مانده های مغزی پلاک های آمیلوئید و تاو خالص هستند.

پلاک وسیله نقلیه

برای درک بهتر این که پلاک‌ها از کجا آمده‌اند، خانه‌ای را تصور کنید که آنتنی روی پشت بام دارد که برخی از ایستگاه‌های اصلی تلویزیون را حمل می‌کند. اگر این آنتن آسیب ببیند، نه تنها نمی توانید ایستگاه های تلویزیون را دریافت کنید، بلکه آنتن پشت بام خانه نیز آسیب می بیند. همین امر در مورد اتاق های شما نیز صدق می کند. روی سطح سلول های شما گیرنده های آنتن مانندی هستند که به عنوان یک سیستم ارتباطی و ایمنی عمل می کنند.

انواع مختلفی از گیرنده ها در رفتارها و احساسات پیچیده در زندگی واقعی نقش دارند. به عنوان مثال، برخی از گیرنده‌ها برای دریافت سیگنال‌هایی که به سلول‌ها می‌گویند رشد کنند یا نه، تخصصی شده‌اند.

گیرنده ها همچنین به موادی متصل می شوند که سعی می کنند وارد سلول ها شوند. اگر گیرنده ماده را بیابد، سلول را باز می کند تا اجازه ورود ماده را بدهد و بر فرآیندهای روح تا یادگیری در مورد احساساتی مانند عشق تأثیر می گذارد.

یکی از گیرنده های سلول های مغز، پروتئین پیش ساز آمیلوئید یا APP است. گاهی اوقات، آنزیم های قیچی مانند به همراه می آیند و APP را به قطعات کوچک برش می دهند. بسیاری از چیزها، مانند التهاب، باعث تجزیه APP توسط آنزیم ها می شود. آنچه مهم است درک شود این است که قطعات APP به هم می چسبند و به هم می چسبند تا پلاک هایی به نام بتا آمیلوئید را تشکیل دهند.

چالش ها و مسائل

اگرچه پلاک‌ها بین سلول‌های مغزی تشکیل می‌شوند، اما پلاک‌ها زباله‌هایی هستند که در داخل سلول‌ها ایجاد می‌شوند. درون سلول های شما یک سیستم بزرگ از الیاف و لوله های کوچک به نام اسکلت سلولی وجود دارد که وظیفه آن انتقال پروتئین ها و مواد مغذی به قسمت های مختلف سلول است. اسکلت سلولی مانند یک عالم کوچک از مسیرهای زیرین است. اسکلت سلولی توسط پروتئینی به نام tau که شبیه به مفاصل میله های آهنی است که ریل ها را به هم متصل می کند، نگه داشته می شود.

گاهی اوقات مولکول هایی که این سیستم انتقال را حفظ می کنند از اسکلت سلولی جدا شده و به مولکول های دیگر متصل می شوند. تصور کنید تعداد انگشت شماری از بند های راه آهن شل شده و یک توده توری تشکیل می دهند. این دقیقاً تصویر پرتو در مغز است.

هنوز مشخص نیست که چرا این مولکول‌های هدف برای حفظ مسیرها مورد نیاز نیستند، اما شواهدی وجود دارد که التهاب، تجمع ترکیبات سمی و واکنش‌های شیمیایی سلولی همگی دخیل هستند.

هنگامی که یک تومور در یکی از سلول های مغز رخ می دهد، از آن سلول مغزی به سلول سالم کنار آن جریان می یابد.

این سلول سالم فریب خورده و استرس بیشتری را تجربه می کند و باعث می شود سلول های آسیب دیده در سراسر مغز پخش شوند. مطالعه ای که در سال 2021 انجام شد نشان داد که تجمع پروتئین تاو در مغز می تواند کاهش حافظه را بهتر از تجمع پلاک ها در مغز پیش بینی کند.

علائم و نشانه‌ها شایع‌ترین انواع آسیب مغزی هستند که در بیماری آلزایمر مشاهده می‌شوند. سویه های تاو همچنین در انواع دیگر فراموشی، مانند فراموشی مزمن (بیماری ناشی از آسیب مغزی) نقش دارند.

با این حال، انواع دیگری از ضایعات مغزی وجود دارد که می تواند عامل اصلی بسیاری از بیماری ها و ناتوانی های مغزی مانند افسردگی، بیماری پارکینسون و اضطراب باشد. به عنوان مثال، پروتئینی به نام آلفا سینوکلئین در بافت‌های سمی تجمع می‌یابد که سلول‌های مغزی تولیدکننده دوپامین را از بین می‌برد. دوپامین به هماهنگی حرکت کمک می کند. هنگامی که این سلول ها آسیب می بینند، لرزش در بیماران پارکینسون رخ می دهد.

تجمع مواد زائد اغلب منجر به علائمی مانند تمرکز ضعیف، بهره وری پایین و کاهش انرژی فیزیکی می شود که همگی از علائم و نشانه های پیری بیولوژیکی هستند. به عبارت ساده تر، هر چه ضایعات در مغز بیشتر باشد، مغز شما پیرتر می شود.

حال سوال اصلی این است که آیا می توانیم از شر این زباله ها خلاص شویم؟ در حالی که شامپویی برای تمیز کردن مغز وجود ندارد، دانشمندان کشف کرده‌اند که بدن شما روشی قدرتمند برای پاکسازی و دفع مواد زائد دارد.

یادگیری چیزهای جدید برای افزایش ارتباطات بین سلول های مغز یکی از این روش هاست!

یکی دیگر از روش های پاکسازی که بر روی سیستم ایمنی تاثیر می گذارد، برای کسب اطلاعات بیشتر باید در کتاب ضد پیری مغز بخوانید! مقاله دکتر مارک میلشتاین، بخشی دیگر از کتاب او را بررسی کنید.